Ιππόδαμος  ο  Μιλήσιος

        ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ  ΙΣΤΟΡΙΑΣ  ΤΗΣ  ΤΕΧΝΗΣ  ΤΟΥ  8ου  ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ  ΠΕΙΡΑΙΑ

                                                                                                                                                                                                                                              

  ΚεντρικΗ σελΙδα

  ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ

  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ                  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑta

  ΒΑΣΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

   ΚΥΚΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

  ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ

  ΑΙΘΟΥΣΩΝ                       

  ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

  ΠΟΛΕΙΣ

  ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ                   ΕΚΔΟΣΕΙΣ

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ - ΝΕΑ

                                                    

   >        ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΟ    ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ    ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ       Β΄ ΤΑΞΗ

                   

                                                ΜΟΝΗ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ:

                ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ

 

 

Μοναχισμός

μοναστήρια

 

 

 

 

 

 

 

 

Μονή Καισαριανής

Α. Η θέση

 

 

 

 

 

Β. Η δομή

του συγκροτήματος

 

 

 

 

 

 

Γ. Η ζωή των μοναχών

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Ο μοναχισμός αποτέλεσε μια βασική δομή του μεσαιωνικού κόσμου και χαρακτήρισε ολόκληρη την περίοδο αυτή. Τα μοναστήρια εκτός από τη θρησκευτική τους λειτουργία συνιστούσαν σημαντική οικονομική μονάδα, καθώς είχαν στην κυριότητά τους μεγάλες εκτάσεις γης με ελαιόδεντρα, αμπέλια, μελίσσια, αλλά και μύλους, ελαιοτριβεία, πατητήρια και βιοτεχνικά εργαστήρια που απασχολούσαν πλήθος ανθρώπων. Ήταν όμως και σημαντικά πνευματικά και καλλιτεχνικά κέντρα, αφού σε αυτά υπήρχαν συχνά βιβλιοθήκες, εργαστήρια αντιγραφής χειρογράφων , παραγωγής βιβλίων (κωδίκων)και καλλιτεχνικά εργαστήρια (ζωγραφικής). Πολλές φορές μάλιστα διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο σε μεγάλες πνευματικές και πολιτικές εξελίξεις π. χ. Εικονομαχία, αλλά και σε περιπτώσεις επιδρομών ήταν το καταφύγιο του πληθυσμού της υπαίθρου και ήταν ενταγμένα στο γενικότερο αμυντικό σύστημα του κράτους.

    Το μοναστήρι της Καισαριανής βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του Υμηττού στον ίδιο χώρο όπου κατά την Αρχαιότητα υπήρχαν φιλοσοφικές σχολές. Η θέση του μοναστηριού είναι προνομιακή, αφού είναι αθέατο από μακριά, ενώ προσφέρει από ένα σημείο λίγο δυτικότερα εξαιρετική θέα προς το λεκανοπέδιο και το Σαρωνικό και διαθέτει άφθονο νερό από πηγή που βρίσκεται στον ανατολικό τοίχο του περιβόλου του. Ιδρύθηκε τον 11ο αι. και αφιερώθηκε στα Εισόδια της Θεοτόκου.

    Συγκεντρώνει τα βασικότερα στοιχεία ενός μοναστηριακού συγκροτήματος: το καθολικό (τον κεντρικό ναό όπου τελούνται οι βασικές ακολουθίες και αποτελεί το επίκεντρο της ζωής του μοναστηριού), το παρεκκλήσιο του Αγίου Αντωνίου,  την τράπεζα και το μαγειρείο (απέναντι από το καθολικό για τα κοινά γεύματα των μοναχών), τα κελιά για τη διαμονή τους, στα οποία ενσωματώθηκε ο πύργος του Μπενιζέλου και το λουτρό, το οποίο κατά την Τουρκοκρατία μετατράπηκε σε ελαιοτριβείο. Στο  χώρο χώρο του μοναστηριού υπήρχε και σημαντική βιβλιοθήκη. Όλα αυτά περικλείονται από οχυρωματικό περίβολο που δίνει αμυντικό χαρακτήρα στο συγκρότημα. (Σε πολλά μοναστήρια λειτουργούσαν νοσοκομείο και γηροκομείο)

    Η ζωή των μοναχών καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις ακολουθίες οι κυριότερες των οποίων είναι:

1. μεσονυκτικόν, 2. όρθρος, 3. θεία λειτουργία, 4. εσπερινός και 5. απόδειπνον. Ο κάθε μοναχός παίρνει μέρος στις παραγωγικές δραστηριότητες της κοινότητας, αλλά είναι και επιφορτισμένος με ένα διακόνημα σχετικό με τη λειτουργία της μονής (πορτάρης, αρχοντάρης, καμπανάρης, εκκλησιάρχης, δοχειάρης, μάγκιπας, μάγειρας, τραπεζάρης, αναγνώστης, νοσοκόμος, γηροκόμος, βιβλιοθηκάριος, σκευοφύλακας κλπ.). Πνευματικός ηγέτης του μοναστηριού με ισόβια θητεία είναι ο ηγούμενος και η ζωή στο μοναστήρι καθορίζεται από το τυπικό δηλαδή τον εσωτερικό του κανονισμό.

 

                                                                                                                                                                ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ  ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ